02-12-08

Levenswijsheid.

Mankeert jou iets?
Je ziet er nochtans goed uit!

Hoe gaat het?
Goed.
Het is er altijd uit voor je 't weet, ook al voel je je helemaal zo goed niet!
Maar kan je steeds maar zeggen dat het eigenlijk zo goed niet gaat en dat je overal pijn hebt?
Nee, dat wordt niet geapprecieerd
.
En zo zit ik ook niet in elkaar...

Er is één ding!
Mensen die me écht goed kennen en waarvoor ik iets beteken, zien het als ik een slechte dag heb en als het me echt niet gaat.
De rest loopt gewoon langs me heen en ziet niks.
That's life!

Hoe gaat het?
Goed.

scheet


18:08 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vrienden, pijn, mensen |  Facebook |

Commentaren

Hoi, Bientje.
Had al zoiets begrepen op Facebook, door je lidmaatschap van een Fibromyalgiegroep.
Ik heb het ook, weliswaar secundaire fibromyalgie. Heb het er zomaar cadeau bijgekregen bij al de rest (rugletsel na een ongeval, met zenuwbeschadiging, 3 hernia's en ziekte van Bechterew). Na het horen van het verdict, had ik het gevoel dat ik voor de zoveelste keer "levenslang" had gekregen.
Ik wist niet dat je het nog maar zolang had gekregen als diagnose, dus ik wil je veel sterkte wensen met het aanvaardingsproces.
Ik ben benieuwd wat men jou gaat voorstellen als behandelingsmethode.
Kus,
Kaatje.

Gepost door: Kaatje | 02-12-08

Reageren op dit commentaar

Ik ben afgegaan op de titel, omdat ik ook geen moment zonder pijn ben.
Knuf!

Gepost door: Kaatje | 02-12-08

Reageren op dit commentaar

Natuurlijk heb ik nu dit blogje gevonden, en ik val uit de lucht.
Toch even inpikken op dit postje.
"Mankeert jou iets ? Je ziet er nochtans goed uit!" zo begint het bericht.
Ik ken je niet - een heel klein beetje, en dan nog vooral virtueel - dus ik behoor tot de groep die niets doorhad. Na gisteren op Huisjeweltevree voeld ik dat er "iets" is, maar ik wist niet in welke richting.
Het siert je dat ik, na veelvuldige virtuele kontakten sinds de BBB, niets doorhad.
Er zijn veel blogs, en er zijn nog veel meer mensen die geen 10 woorden zeggen zonder zo'n vreselijke dingen te laten doorschijnen. Ieder zijn eigen keuze, ieder zijn eigen manier van verwerken, en het zal ook wel aan de opvoeding liggen zoals je hiervoor schreef (sterk blijven, dat stond bij ons ook bovenaan de regels, samen met "altijd moeten bezig zijn met iets nuttig") maar volgens mij duidt het er toch op dat je het vrij snel voor jezelf een plaats kon geven, en vooral, dat je een wijze beslissing nam om niet voortdurend je (naaste) omgeving ermee op te zadelen. Er af en toe, of zelfs geregeld, eens over spreken zal wellicht veel deugd doen, er voortdurend over bezig zijn maakt van iemand een gefrustreerd mens.
Je kinderen verdienen in de mate van 't mogelijke een moeder die met hen bezig is, en niet alleen met zichzelf. Ik denk dat je dat goed begrepen hebt.
En akkoord, het helpt je misschien niet vooruit, maar het helpt je zeker niet achteruit.
Ik weet nog veel te weinig, maar durf nu al zeggen: je stijgt nog in mijn achting.

Gepost door: Geert | 17-08-09

Reageren op dit commentaar

ik wens je veel sterkte
ook ik heb de ziekte en probeer me zogoed mogelijk te behelpen
ga twee soms drie keer naar de Fasciatherapeut
soms helpt het andere kerren is na 1 uur alles terug geblokkerd
enfin we doen verder
gr

Gepost door: maryvonne | 25-02-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.