03-02-09

Balans na anderhalve week werken.

Gezeten aan de hoek van een ronde tafel slijt ik mijn broek halve dagen in het bureau van mijn baas. En dan moet je weten dat mijn baas een verschrikkelijke rommelaar is, hij legt overal, écht OVERAL hoopjes, jawel, ook op de vloer! En overal, écht OVERAL staan er kartonnen dozen met stalen en rotzooi, dus ook rond die ronde tafel. De eerste dag had hij de tafel volledig ontruimd. Vanaf dag twee lagen er alweer stapeltjes papier op die de mijne niet waren... en ze jongen, er komen er steeds bij! Ik zit met mijn gezicht op een muur te kijken, achter mij heeft hij een weids uitzicht waar hij zelf met zijn rug naartoe zit. Onbegrijpelijk! Het is een eersteklas stresskonijn, hij praat tegen zichzelf. Moet ik nog meer zeggen? En in mijn bureau, ver van hem, zit nu iemand anders door het raam te kijken naar het weidse landschap... Ik voel me gevangen, bespied, onderdrukt. Wil hij me straffen? Want dit lijkt er wel op!
Mijn schouders en nek zitten weer blokvast, de kinesiste vroeg mij deze morgen tegen wie ik in godsnaam gevochten had!
Vanmiddag is het tot een uitbarsting gekomen. Ik heb hem gezegd dat ik daar niet wil blijven zitten, dat ik me helemaal niet goed voel daar en dat ik op mijn oude plek wil zitten, met zijn tweeën dan hé, mijn vervangster en ik. Hij nam het niet goed op, vond mij zeer veeleisend. En dan hebben we gepraat. Een gesprek dat bij aanvang van mijn werkhervatting al had moeten plaats hebben. Wat is hij met mij van plan? Waarom mag ik het nieuwe ordersysteem niet aanleren? Wat zijn zijn bedoelingen? Zal ik ooit nog mijn oude plaats terug mogen innemen?
Uiteindelijk blijkt dat hij me wil sparen, dat hij me nu nog niet wil belasten met het ordersysteem en alle inkomende telefoons... dat hij me nu werk wil geven waarin ik goed ben en waarbij ik niet teveel gestoord word...
Hij heeft beloofd dat hij morgen zijn rommel zal opruimen aan mijn kant van het bureau en dat ik een rechthoekig bureau krijg in plaats van een ronde tafel. Ik zal niet meer op de muur hoeven te kijken. En ik zweer het, ik zal ook systematisch ZIJN hoopjes papier van mijn bureau verwijderen!
De lucht is geklaard. Nu nog mijn aura extra versterken en 'Zen' proberen te blijven. Ik wil immers in één week niet kwijtraken wat ik in zeven weken heb proberen op te bouwen.

19:05 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (4) | Tags: bedoelingen, werk, bureau |  Facebook |

Commentaren

je kwam voor jezelf op Hoi Bientje,

Wat knap van je: je reageerde assertief. En door die actie kwam er reactie. Nu is alles ten minste uitgepraat en weet je wat de bedoeling is.

Anders zat je in je hoofd maar te malen en malen en gegarandeerd andere - minder goede - conclusies te trekken.

Maar ik kan nog heel wat van je leren hoor!

Groetjes
Angel

Gepost door: Angel R. | 04-02-09

Reageren op dit commentaar

Go Bientje, go!
Dat had je vroeger nooit gedurfd! Echt super!
En het heeft nog resultaat ook!
Goed gedaan!

Gepost door: inge | 04-02-09

Reageren op dit commentaar

*** Gelukkig heb je het kunnen uitpraten en is je baas de slechtste nog niet hé...

Groetjes

Gepost door: Illness | 05-02-09

Reageren op dit commentaar

Zat je ergens op de aankoopdienst van één of ander bedrijf Bientje ? Ik tussen 1995 en 2007 ook, bij Alcatel. Ik doe wel eens het ganse verhaal, maar niet per blog.

Gepost door: Geert | 18-08-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.