06-04-09

Bucephalus.

Deze morgen moest ik naar de adviserend geneesheer van het ziekenfonds. Ik heb daar geen schrik voor, de man is de zachtaardigheid zelve en is zeker niet vrouw-onvriendelijk. Ook het ziektebeeld fibromyalgie neemt hij au sérieux, wat niet van iedere dokter kan gezegd worden...

Deze morgen dus vroeg hij hoe het met me ging, waar ik nu nog het meeste last van had en of de revalidatie voor mij zin had gehad. Ik vertelde hem dat mijn schouders en nek een knelpunt bleven vormen (soms écht letterlijk!) maar dat ik inderdaad al heel wat heb opgestoken uit de revalidatie.
Ik vertelde hem ook dat het ziekenhuis nu met een mindfulness introductieprogramma was gestart als onderdeel van het revalidatiepakket en dat mij dat sterk interesseerde en ik er bijgevolg ook aan meedeed. En toen stak hij van wal. Blijkbaar was het ook iets waar hij sterk in geloofde. "Mevrouw", zei hij "je zult met je ziekte moeten leren leven, het moeten leren aanvaarden, maar niemand verplicht je om in de ratrace van de maatschappij mee te draven! Eénmaal je dat inziet ben je al ver gekomen!"

En hij ging verder "Mindfulness is iets van alle tijden, alleen weten de meeste mensen heden ten dage niet meer wat het is om stil te staan bij zichzelf (en anderen) en in het NU te leven."
En toen vertelde hij me het verhaal van Alexander de Grote en zijn paard Bucephalus (letterlijk vertaald: tweekoppig paard), het speelt zich af rond 300 voor Christus. Het paard blonk uit in een groep van wilde paarden omwille van zijn mooie en sterke uiterlijk. Alexander de Grote loofde het paard uit aan degene die het zou kunnen berijden. De hele dag probeerden zijn manschappen het paard te berijden en steeds opnieuw rende het weg, viel het de ruiters aan. Als er al iemand op het paard geraakte, werd hij er bijna meteen weer afgesmeten. Bij valavond benaderde Alexander het paard, draaide het naar het Westen en reed er mee weg. Hij had het paard geobserveerd en had gezien dat het bang was voor de schaduwen op de grond. Met een ruiter op zijn rug zag het paard namelijk twee koppen als schaduw en werd daar helemaal hysterisch van. Door in de richting van de zon te rijden werd er geen schaduw op de grond geworpen en kreeg het paard vertrouwen in de situatie én zijn berijder.
Het enige wat Alexander de Grote had gedaan was mindful geweest, hij had zijn volle aandacht in het NU gehad en had het paard nauwlettend geobserveerd waardoor het zijn angst had erkend.

"Mevrouw", besloot de dokter "je bent op goeie weg! Blijf trouw aan jezelf en ik geloof erin dat je het haalt!"
Ik vond dat een enorm compliment. Sinds ik er voor koos om voor mezelf op te komen en resoluut mijn gezondheid prioriteit te geven, heb ik al veel harde noten te kraken gekregen.
Er worden mij zware uitdagingen gepresenteerd, maar het kan gewoon niet anders. Eénmaal je aan jezelf begint te werken, veranderen er steevast dingen in je, maar zeker en vast ook rondom je...
En dan komt het erop neer om te blijven geloven in jezelf en trouw te blijven aan jezelf.
Geen gemakkelijke opdracht, maar beslist de moeite waard!

Commentaren

Ziejewel Ik heb je altijd al een sterke vrouw gevonden en dat bewijst het nog maar eens!!!!!
Vele groetjes van je weet wel wie

Gepost door: Belgique | 07-04-09

Reageren op dit commentaar

Knap van je! Ik krijg er zowaar kippenvel van. x

Gepost door: Nana | 08-04-09

Reageren op dit commentaar

blijf opkomen voor jezelf Hoi Bientje,

Wat een fantastische dokter zeg. En dan is het nog een adviserend geneesheer. Niet direct de persoon bij wie je begrip verwacht, want de meesten willen je zo snel mogelijk gewoon terug aan het werk.

Maar wat hij zegt is zo waardevol: trek je vooral aan zijn woorden op.

En al wat op je pad komt? Analyseer, neem beslissingen, hak knopen door (hoe zwaar ook), verwerk en klasseer. Soms lijken de moeilijkste wegen net de beste oplossingen geweest te zijn. Maar natuurlijk zie je dat pas nadien: nog even geduld dus.

Veel sterkte en succes.

groetjes

Gepost door: Angel R. | 08-04-09

Reageren op dit commentaar

Amaai zeg, kan die eens dat verhaal aan je baas gaan doen aub? Maar of die dat gaat snappen?...
Je bent idd op goeie weg!
Echt een super opsteker was dat!

Gepost door: inge | 08-04-09

Reageren op dit commentaar

Niks gebeurt zomaar, denk ik ...

Gepost door: Tina | 13-04-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.