27-05-09

Een week verder...

en ik ben moe... een beetje versleten. Maar ik weet van wat, dat is ook al iets hé? Mijn superslechte dag van vorige week heeft precies één dag geduurd, de dag erop was het tij gekeerd.
En ik kan het nog steeds niet laten om overal oorzaken te willen achter zoeken, terwijl dat met fibromyalgie helemaal niet nodig is...
En ik kan het ook nog steeds niet laten om op goeie dagen meer te doen dan eigenlijk goed voor me is...
Dat is allemaal menselijk zeker? Niet kunnen aanvaarden dat je niet meer, nooit meer 'normaal' zal kunnen functioneren?
En wat is normaal hé?

Ik wil bezig blijven, me nuttig voelen, ik ben onze slaapkamer aan het behangen. Een uurtje per dag is me opgelegd, maar tegen dat je twee banen op maat hebt geknipt en tegen de muur hebt gehangen, zit dat uurtje er al op... Zo blijf je wel bezig... dus stretch ik dat uurtje naar dik twee uur... maar dat is zeker genoeg hoor, want dat voel ik wel!

Ondertussen heb ik volgende week ook een tweede sollicitatiegesprek voor een leuke deeltijdse job van 20 uur. Ideaal in mijn situatie, het lijkt écht de geknipte job voor me... en ik twijfel... 20 uur is ideaal voor mijn gezondheid maar brengt uiteraard niet hetzelfde geld in het laatje als een 4/5... en er zijn geen instanties die bijpassen...
Eind april zou de medisch adviseur een eind hebben gemaakt aan mijn progressieve tewerkstelling... na drie maand revalidatie moet je maar voor jezelf kunnen zorgen, genezen zijn en weer fulltime gaan werken. Ware het niet dat aan fibromyalgie geen einde komt en ik uiteindelijk voor de rest van mijn leven chronische pijn zal hebben. 
Dus geen bijpassingen meer van het ziekenfonds, geen bijpassingen van de RVA, niks, nada, nougatbollen. Je moet het maar zien te rooien. En aangezien mijn ventje ook de gouden bergen niet verdient, is het weeral een moeilijke beslissing. Hij neemt me gelukkig niets kwalijk, begrijpt mijn ziekte, is blij dat ik het (meestal toch) positief aanpak, maar we zetten hoe dan ook een fameuze stap terug op financieel vlak omwille van mijn ziekte...

En ik heb niet echt een keuze, toch?
Ofwel alles negeren en er weer fulltime tegenaan gaan en binnen de kortste keren er nog slechter aan toe zijn dan toen ik aan de revalidatie begon?
Ofwel verder voor mezelf zorgen, deeltijds gaan werken voor 20 uur en me zo weer nuttig voelen en nog tijd genoeg overhouden voor mezelf en mijn gezin, maar met een mager portemonneetje?
Ik denk dat ik het wel weet, maar een mens moet nog wel weten van welk hout pijlen gemaakt hé?
Eén ding kan ik blijkbaar wel aanvragen en dat zal ik zeker doen! Deeltijds werken met behoud van rechten. Dat is een statuut dat je moet aanvragen bij de RVA (kan het syndicaat regelen) waarbij je deeltijds werkt, maar als fulltime aanzien wordt als je ziek of werkloos valt. Dat wil zeggen dat het ziekenfonds of de RVA je aanziet als een fulltime werkende bij het berekenen van de uitkering, wat toch niet mis is!
Volgende week weer eens binnenspringen bij het syndicaat en mijn mogelijkheden nog eens laten bekijken.
Het is allemaal niet eenvoudig, ziek zijn met twee opgroeiende kinderen in huis!

Commentaren

beste Bientje, Via jouw IMU bij jou terechtgekomen. Ik vind het zeer waardevol hoe je sec en zonder klagen op dit blogje vertelt hoe je je ziekte ervaart en erin evolueert... Ik wens je alvast veel succes in het vinden van een goede manier om met je ziekte om te gaan. 'k Heb op m'n blogje ras een linkje aangebracht naar jouw blogje. Ik voel me immers solidair met jou, ik heb namelijk een handicap (wat niet helemaal hetzelfde is, maar die mij toelaat om mij een klein beetje in jouw situatie in te leven). Ik neem jou op in mijn gebeden.
Liefs.

Gepost door: Vlammetje | 31-05-09

Reageren op dit commentaar

Hallo Bientje
Ik weet waarover je praat. Zelf heb ik al meer dan 30 jaar cvs en fibromyalgie. Ik heb ook al een lange weg afgelegd. Nu heb ik sinds enkele jaren een hobby waar ik me kan in uitleven, als het redelijk goed gaat, namelijk schilderen.
Ik wens je ook veel sterkte, want het blijft een gevecht. Probeer ook het geluk te zoeken in kleine dingen, maar ik denk wel, dat je dat doet.

Veel liefs,

Gepost door: Tine | 31-05-09

Reageren op dit commentaar

Weet niet wat Fibromyalgie is, maar zal het eens opzoeken.
Zelf heb ik ook wel problemen, maar het grootste problem is dat geen mens weet wat ik heb.
Leef ook dagelijks met pijn, kan er niet door lopen of staan, en moet mij verplaatsen met een mobielscooter, waar ik trouwens geen euro subsidie voor kreeg.
Maar ben blij dat ik leef, zelfs met hun negen punten, waar ik bij ingedeeld wordt.
Ook kunnen die dikke honden, in hun luxezetels van het vlaams fonds mij gestolen worden.
Sterkte voor jou, en groeten.

Gepost door: Rogier. | 03-06-09

Reageren op dit commentaar

Hallo Begrijp heel goed hoe moeilijk het is om ziek te zijn ,en dan ook nog te moeten voldoen aan allerlei moeilijke zaken ,om te overleven in deze dure tijden.
Ook onze dochter moet dat ondervinden.
Toch wens ik je het allerbeste.


Gepost door: Ma Elly | 09-06-09

Reageren op dit commentaar

Piep Hoi Bientje,

Ik had even een vraag over je progresieve tewerkstelling. Ik las net dat je werkgever je toch gewoon ontslagen heeft. Blijf je dan dat statuut behouden (deeltijds werkloos/deeltijds ziek)? Ikzelf leef reeds 10 jaar met onverklaarbare pijn. Ik ben zelf van voltijds naar deeltijds gaan werken omdat voltijds werken niet meer mogelijk was. Twee jaar geleden ben ik dan toch volledig ziek gevallen. Toen kreeg ik te horen dat ik niet in aanmerking kwam voor progressieve tewerkstelling, omdat ik maar deeltijds werkte. :-( Op aanraden van mijn arts probeer ik nu terug twee jaar voltijds te werken in een "lichtere" job, zodat ik toch terug voor progressieve tewerkstelling zou in aanmerking komen. Ik vrees echter dat ik het niet ga volhouden want het is vreselijk zwaar. Kan je wel terug gaan naar progressieve tewerkstelling als je in de werkloosheid valt?

groetjes,

Piep

Gepost door: Piep | 16-09-09

Reageren op dit commentaar

@Piep Kan je mij een e-mailadres geven waarop ik je kan bereiken?
Dan zou ik kunnen antwoorden op je vragen.
Liefs,

Gepost door: Bientje | 16-09-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.