26-02-10

Geblokkeerd - het vervolg.

Ik leef nog, ik leef nog! Alleen een beetje weinig tijd gehad de laatste tijd, vandaar een langere stilte hier. En gelukkig is er van de acute bekkenblokkage ook niks meer te bespeuren dankzij de goede zorgen van mijn osteopaat.
Osteopatie kan ik echt wel iedereen aanraden! En in tegenstelling tot wat er wel eens beweerd durft te worden, is een osteopaat geen kraker die gewoon al je gewrichten eens gaat kraken! Een erkend osteopaat mag inderdaad manipuleren (zo heet dat dan) maar ik heb al ondervonden dat mijn lichaam dat niet goed verdraagt en dat vertel ik hem ook. Iedere fibropatiënt reageert anders, dat is me ook al duidelijk geworden, maar mijn lichaam reageert uiterst gevoelig op bruuske of hardhandige behandelingen. Dan voel ik me nadien zo belabberd en slecht dat ik zelfs braakneigingen heb en ik denk écht niet dat dat de bedoeling kan zijn! Dus manipuleert mijn osteopaat mij niet meer, tenzij in heel zeldzame gevallen waarbij bijvoorbeeld mijn nek weer eens compleet vast zit. Hij behandelt op een andere manier, maar daar heb ik hier al eens over geschreven.

Ondertussen zijn het hier precies wel drukke weken geweest met een redelijk gevulde agenda... minder rust heeft uiteraard zijn consequenties... dus zal ik moeten zien dat ik vanaf volgende week toch écht weer mijn verplichte rustpauzes inlas. Zal weer een beetje strenger moeten worden op mezelf! winking0009

22:14 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (6) | Tags: osteopatie, osteopaat, bekkenblokkage, drukte, rust, kraken |  Facebook |

06-02-10

Geblokkeerd.

En plotseling sta je daar... of liever, lig je daar en kan je je ene voet voor de andere niet meer zetten... Vrijdag nog een hele dag fluks heen en weer gelopen en thuisgekomen schiet er plots iets links onderaan in mijn rug. Het is even snel weer weg als het er ingeschoten is en dan schiet er iets in mijn rechterbeen waardoor het voelt alsof ze met messen steken tot onderaan mijn voet. Ik doe er nog een beetje lacherig over en zeg tegen mijn ventje dat als hij me nu achterna zou zitten ik niet ver zou komen, maar de pijn trekt niet weg. In bed slaap ik in flarden want telkens ik me draai (en dat is blijkbaar heel wat keren per nacht) is de pijn in mijn been niet te harden.
En deze morgen wou ik opstaan en dat ging niet meer... kruipen op handen en knieën, dat ging wel, lopen niet.
Wat te doen? Het is zaterdag verdorie! Naar de huisdokter?
En dan? Volgens mij zat er een zenuw gekneld in mijn rug waardoor ik uitstraling had tot in mijn voet, dus een huisdokter zou hier weinig of niks kunnen uitrichten.
Wat dan wel? Ik was al lichtelijk in paniek dat ik het hele weekend op handen en knieën zou moeten kruipen en maandag niet zou kunnen gaan werken! Wat moest ik die mannen daar gaan vertellen? Ze vertrekt op vrijdag huppelend naar huis en kan op maandag niet werken omdat ze niet meer uit de voeten kan? Zij kennen mijn medische achtergrond niet en ik wil dat voorlopig ook zo houden als het even kan!
De osteopaat, die zou me kunnen helpen, daar was ik van overtuigd. Na heel wat geprobeer heb ik hem kunnen bereiken en ik mocht tegen 12u langs gaan. Ik werd gebracht want autorijden kon ik niet!
Diagnose: acute blokkage van het bekken. Ik kan nu alweer mijn ene voet voor mijn andere zetten, zij het niet al te vlug en ik moet vandaag vooral rusten. Morgen mag ik al wat meer stappen en het zou tegen maandag veel beter moeten zijn. 
Als het niet zo zou zijn, is een doktersbezoek en een inspuiting met ontstekingsremmers onvermijdelijk!
Dus duimen maar op de goede afloop!