13-08-10

Vakantie = veel hooi op de vork...

Wat wil je? Met twee jonge kinderen waarvan ééntje al zalig begint te puberen?
Ik kan ze moeilijk achter het behang plakken toch?
Het zijn mijn kids, mijn verantwoordelijkheid... en dat mijn ziekte me hierbij soms serieus in de weg staat is een handicap... zeer zeker!

Want, in tegenstelling tot andere moeders, zal ik waarschijnlijk net dat ietsje eerder kwaad worden. Mijn zenuwen staan nu eenmaal wat strakker gespannen dan van iemand anders... Ik ben overgevoelig voor lawaai en soms loop ik letterlijk bijna de muren op als er op twee plaatsen een televisie opstaat... er tegelijkertijd nog ergens een computerspelletje wordt gespeeld en ik ondertussen ook nog het gevoel heb dat ik geen minuut wordt gerust gelaten. Laten we dan het bijna constante gekibbel tussen broer en zus nog terzijde laten... Wees gerust, ik voel me dan heel erg schuldig als ik weer eens in een Franse colère ben geschoten... Niemand heeft daar deugd van, zij niet en ik al zeker niet... Laten bekvechten en negeren adviseert men mij. Heb ik geprobeerd... soms heb ik de indruk dat als ik niet zou ingrijpen ze elkaar zouden vermoorden... Verkeerde, vervormde indruk? Ik weet het niet, ik laat het gewoon zover niet komen.

Veel hulp in het huishouden mag ik van mijn ventje niet verwachten. Hij werkt zich zowiezo al bijna te pletter zodat we eindelijk eens financieel wat kunnen recupereren. Dus zorg ik er ook nog eens voor dat hij zich zo min mogelijk hoeft aan te trekken van boodschappen doen, koken, organiseren,...

En daarnaast wil je ook nog wel eens leuke dingen gaan doen, met het gezin of alleen.

Het is een beetje veel geweest... we zijn nu half augustus en ik begin het te voelen in al mijn ledematen.
Of ligt het aan het weer dat toch eigenlijk wel wat beter zou kunnen voor de tijd van het jaar?

Met gemengde gevoelens zie ik het einde van augustus naderen.
Blij dat de gewone routine weer zal beginnen en verdrietig omdat de zomer dan ook alweer voorbij zal zijn.
Wenkbrauw ophalen

23:19 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (13) | Tags: moe, zomer, vakantie, kids, televisie, computerspelletjes, pijn |  Facebook |

Commentaren

Hey Bientje,

Ja, die zomervakantie die bijna voorbij is. Ik kijk er met dezelfde gemengde gevoelens heen. Nu heb je de vrijheid, daarna terug de vaste structuur.

En hoe zeer een mens ook roept over 'vrijheid, blijheid', de meesten voelen zich toch beter met de gewone routine. Die sloopt je het minste.

En voor je kinderen geldt dit eveneens natuurlijk.

Is er trouwens geen enkel plaatsje in huis voor jou dat jij als "veilig" en "stil" kan bombarderen? Een plaats waar je niets meer zou horen of ze nu kibbelen, of er nu 36 teevee's op staan en 100-den spelletjes?

Wij moeders hebben het hele huis dikwijls tot beschikking (zeker als het om opruimen e.d. gaat), maar een plekje voor ons zelf is meestal niet gereserveerd.

Zo'n plaatsje waar je tot rust kan komen. Tot jezelf.

Want dat heb je nodig hoor.

Groetjes

Gepost door: Angel | 14-08-10

Reageren op dit commentaar

Hier ben ik zie, goed?
Ik lees dat je een beetje 'anders' leeft...oef!
Maar als ik moe van je wordt kom ik niet meer hè ;-)

groetjes

Ps: Pijn brengt gevoeligheid mee en dan wil je in feite maar twee dingen, rust en stilte en die ga je krijgen als ze weer naar school gaan.

Gepost door: maike | 15-08-10

Reageren op dit commentaar

Oké deal Maike! ;-) Maar wel eerst zeggen hé! Kunnen we samen kijken wat er anders kan!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 15-08-10

En een knuffel zus, zou dat ook al een beetje helpen? XXX
Groetjes!

Gepost door: lena | 15-08-10

Reageren op dit commentaar

Thx sis!
Nu een dezer nog eens een echte hé?

Gepost door: Bientje | 16-08-10

Komt in orde! ;-))

Gepost door: lena | 16-08-10

Reageren op dit commentaar

Leuk hé die reacties in thread? Zal onze Mizz eens over die mogelijkheid moeten inlichten!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 16-08-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bientje!
bij het lezen van jou blogje besef ik eens te meer dat ik me eigenlijk gelukkig kan prijzen met het co-ouderschap van mijn man met zijn kids. Ik zou voltijds stiefmoederke spelen niet zien zitten vrees ik! IK kan recuperen in de week of weken dat ze hier niet zijn! Maar het is zoals jij zegt, je kan ze moeilijk achter het behang gaan plakken, je zou het altijd kunnen proberen , maar ik vrees ervoor!
Als kids er zijn snak ik al even zo erg achter een stille ruimte, maar dan is zelf dit hoekje niet veilig , want boven de living zit stiefje Steven met zijn muziek volle bak, ach ja en anderzijds wil ik de kids ook niet al te veel laten slachtofferen, maar een evenwicht zoeken is idd moeilijk!
liefs

Gepost door: christa | 16-08-10

Reageren op dit commentaar

gewoon een linkje, met ernaast nog vele links
http://www.youtube.com/watch?v=lYUXcx-u6WA

Gepost door: fotorantje | 17-08-10

Reageren op dit commentaar

Lol, oké, It's a fair one! ;-)

Gepost door: maike | 17-08-10

Reageren op dit commentaar

An, bedankt!
Is een heel goeie link waar ik, als je het goed vindt, een volgend postje van maak.
Liefs,

Gepost door: Bientje | 17-08-10

Reageren op dit commentaar

dat hoopte ik eigenljk ;-)
zal voor veel mensen veel verduidelijken denk ik

Gepost door: fotorantje | 17-08-10

Reageren op dit commentaar

Mijn PC laat mij toe om weer te reageren, dus hier ben ik :-)
Elke moeder schiet wel eens in een Franse koleire hoor Bientje. Maar ik kan me goed inbeelden dat het niet allemaal evident is. En zoals je schreef: je ventje doet heel veel, die wordt terecht wat ontzien in het huishouden.
Als er eens iemand nodig is in 't najaar voor de najaarsbeurt van je tuintje, je weet mij te vinden hé !!!

Gepost door: Geert | 19-08-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.