01-09-10

Moedeloos, verdrietig en boos

Dat is hoe ik me vandaag voel.
Ik heb het natuurlijk al weken voelen aankomen en had eerder moeten ingrijpen, maar helaas...
Dan denk ik dat ik het wel zal redden met een warm bad, vroeg naar bed, op tijd en stond een pijnstiller en een spierontspanner... terwijl dat in dit stadium alleen maar lapmiddelen zijn...
Een bezoek aan de osteopaat dringt zich weer op, mijn wekelijkse massage bij de kinesiste brengt me geen soelaas meer. Zij priemt uit alle macht haar vingers in mijn spieren en ik voel het niet eens!
Maar de osteopaat is pas terug uit verlof en zijn agenda zit overvol... ik kan pas volgende week dinsdag naar hem toe. Het lijkt een eeuwigheid, bijna onoverkomelijk, nog zó lang!

Mijn nek en schouders zitten vast, doen pijn en bezorgen me een soort chronische spanningshoofdpijn.
En ik ben boos en verdrietig omdat ik niet 'normaal' functioneer terwijl ik dat zo graag zou willen...
Half de vrouw, half de moeder die ik zou moeten zijn.
Dat het maar gauw volgende week dinsdag is, zodat ik eindelijke verlost geraak van deze acute opsteker... Ondertussen gaan we ons nog wel wat verder beredderen met hete baden, warme dekentjes en af en toe een pijnstiller.

Ik wil van dat juk in mijn nek verlost zijn met aan elke kant twintig kilo ballast.
Ik wil nú mijn ogen dicht doen en ze pas dinsdag weer opendoen...

Commentaren

Hey Bientje, wat naar voor je dat het Beest weer goed heeft toegeslagen! Het is allemaal niet makkelijk , met kinderen en gaan werken en dan die drukte van de vakantie! Ik hoop maar dat je gewoon kan doen wat nodig is voor je lijf, zodat het heel snel terug wat leefbaarder wordt!
Dikke knuffel!
xxx
Christa

Gepost door: christa | 01-09-10

Reageren op dit commentaar

'k Stuur jou een warme, dikke knuffel!
Méér kan ik helaas niet doen, dan misschien wel voor je bidden. Zal ik doen.
Groetjes
Pelgrimpje

Gepost door: pelgrimpje | 01-09-10

Reageren op dit commentaar

Je osteopaat zou toch wel een gaatje mogen maken in de agenda voor jou....
Maak je niet telkens meteen een nieuwe afspraak ? Of heeft dat geen zin ? Datgene waarvoor de osteopathie mij zo goed heeft geholpen (hoofdpijn, soms wat rugpijn, en heel vaak een allesbehalve bewegelijke nek) blijft achterwege met een driemaandelijkse onderhoudsbeurt. Ook al voel ik niets, om de drie maanden ga ik.
Drie maanden zal voor jou te kort zijn, maar vast elek maand misschien, vooraleer je iets voelt ?

Gepost door: Geert | 02-09-10

Reageren op dit commentaar

Hoi Bientje,

Hier net hetzelfde en ik hoor van andere fibropatiënten hetzelfde: na de grote vakantie zijn we op het einde van onze krachten.

Omdat we tijdens deze vakanties totaal over onze eigen grenzen gaan. Omdat we vooral tijdens die periodes nu eens NIET willen voelen/merken dat we ziek zijn. Omdat ... er zoveel redenen zijn.

Misschien troost het je een beetje dat je niet alleen bent? Ik lig op mijn dekentje. Jij ligt op je dekentje. Zij ligt op een dekentje... Bijna alle fibro's met kids en de vakantie achter de rug... liggen op een dekentje.

Verzorg je goed!

Groetjes

Gepost door: Angel | 02-09-10

Reageren op dit commentaar

Soms kan de stress erg hard toeslaan en moet je het bekopen dat het niet mooi meer is. Ik ben verleden week en deze week over mijn grenzen gegaan en menslief, ik heb het geweten! Ik hoop voor jou dat het vlug dinsdag mag worden...je zou voor minder wenen!

groetjes

Gepost door: maike | 05-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.