03-10-10

Ik zal nooit opgeven.

Ik zal altijd blijven proberen.
Ik zal altijd blijven bewegen.
Ik zal altijd positief blijven in de mate van het mogelijke en ik zal er alles aan doen om er goed uit te blijven zien.
Ik zal altijd proberen een goeie moeder te zijn, een toffe echtgenote... ook al valt mij dat per momenten superzwaar.

Ik heb een zoon die superdruk kan doen en die tettert en kwettert van het moment zijn ogen open zijn en die alles, alles, maar dan ook alles wat hij ziet, doet of hoort wil delen met me. Jullie zullen dat vast super vinden, maar af en toe zou ik gewoon liever een rol duct tape hebben... Die eindeloze stroom van informatie is voor mij supervermoeiend. Soms wil ik alleen maar heel erg met rust gelaten worden, ook door hem. En soms is dat al 's morgens vroeg in de auto op weg naar school. Ben ik dan slecht als ik hem zeg dat hij me met rust moet laten? Dat hij nu eens eindelijk vijf minuten moet zwijgen?

Ik heb een dochter die begint te puberen, met alle ups en downs in ons huishouden vandien. De bijkomende stress die dat geeft is soms moordend. Ik vind het belachelijk van mezelf dat ik dat niet aankan zoals elke andere mama dat blijkbaar wel aankan? Ben ik dan slecht als ik ze naar haar kamer stuur en ze het eerste uur even niet meer wil zien of horen?

Ik heb een man die superhard werkt om alle rekeningen te kunnen blijven betalen. Want het leven is duur en al helemaal met twee opgroeiende kinderen en een vrouw die handenvol geld kost aan voedingssupplementen, kine, osteo,... Als hij zes dagen op zeven gaat werken, dan valt de organisatie van het huishouden zowiezo veel meer op mij. Boodschappen doen, koken, de kids, etc.  Maar hij wil niet van me af zegt hij...

In al het bovenstaande heb ik geen keuze. Dit is de situatie en ik moet daar het beste van maken.
En begrijp me niet verkeerd, ik heb een mooi gezin!

Maar door al het bovenstaande ben ik ook verplicht om te blijven proberen, om er te blijven voor gaan, om positief te blijven.
Wat zou het zijn als ik alleen was? Zonder man of kids?
Zou ik dan even positief zijn?
Zou ik even hard blijven proberen?
Daar denk ik dikwijls over na...

En dan kom ik tot de conclusie:
Ik zal deze ziekte
nooit of nooit de bovenhand laten krijgen op mij.

Commentaren

over fibro kan ik niet meepraten, wel over puberende dochters :D Denk niet dat alle andere moeders daar wel altijd mee overweg kunnen, moeha, dat zou mooi zijn :D
Dus neen, geen zorgen, stuur ze maar eens ff weg om te kalmeren als 't je te moeilijk wordt.

Enneuh, ik schreef het net nog bij een andere blogger: een goeie babbel is echt nodig, laat haar eens stoom afblazen en leg jij ook uit waarom 't niet altijd even makkelijk is. het helpt echt wel, communicatie is belangrijk in die periode!

veel sterkte Bien want de combinatie fibro & kids & gezin & werk moet niet evident zijn :s
xxx

Gepost door: Blablah | 03-10-10

Reageren op dit commentaar

Geen geweeklaag, geen gevloek, geen meelijwekkend gedoe, geen zieligheid, ....
Maar wel het leven zoals het is, gebracht door een prima moeder, een prima echtgenote, een prima vriendin, .... Waarvan velen het niets eens zouden weten dat die lastige ziekte er is, was het hen niet verteld. Als dat geen kompliment is !
Voor de rest staat hier niets dat een andere moeder ook niet af en toe denkt. Dat weet ik zeker !

Gepost door: Geert | 03-10-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bientje,
Mijn kids zijn het huis uit, dus ik kan zeggen , oef daar moet ik al niet meer voor zorgen! Maar wees gerust zelfs voor ik fibro had en toen mijn kids de leeftijd van de jouwe hadden, heb ik me ook vaak in de haren gescharteld en gewenst dat ze wat (normaler ) waren , want owee wat waren zij ook druk! Maar jik bent een schat van een vrouw met heel veel moed, doorzettingsvermogen en positieve ingesteldheid, uw gezin heeft heel veel geluk dat ze u hebben! Ik kan niet zeggen dat ik altijd zo positief ben! De ene keer zou ik de hele wereld verbeteren en aankunnen en de andere dag zit ik dan weer in zak en as, ik voel me soms een jojo, maar bon!
Anyway, prettige zondag nog!
knuffel
xxx

Gepost door: christa | 03-10-10

Reageren op dit commentaar

zelfs zonder al het bovenstaande moet je er blijven voor gaan, je leeft, dus blijf van dat leven genieten, op welke manier dan ook
k weet niet hoeveel jaar je het nu al hebt, maar we blijven allemaal gewoon maar doorgaan
en ik hoop dat je kan blijven doorgaan en dat de koord waar je nog enige houvast aan hebt niet breekt want dan begint de miserie pas echt
En dat je de kinderen eens naar hun kamer stuurt, dat doen gezonde mama's ook
Tuurlijk mag je de ziekte niet de bovenhand laten krijgen maar dan moet je er wel verstandig mee omgaan, iets wat ik niet gedaan heb
Maar jij zal wel verstandiger zijn, hoop ik

Gepost door: fotorantje | 03-10-10

Reageren op dit commentaar

Bientje ik ging vanalles schrijven, maar weet je: nu ik alles gelezen heb kan ik enkel nog schrijven: kalm blijven, en vooral blijven diep in- en uitademen.... In en uit, in en uit...

Gepost door: inge | 03-10-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bientje, af en toe eens je grenzen duidelijk stellen, is iets dat iedereen zou moeten doen en draagt bij tot je eigen evenwicht op langere termijn. Jou lijkt het dan wel egoïsme, maar mijn motto is altijd geweest dat een gezonde dosis egoïsme moet kunnen. Een mens moet in de eerste plaats voor zichzelf zorgen. Misschien kan je je zoon toch leren zich een beetje te matigen. Ook voor hem is dat misschien goed!
Ik zal voor je bidden en jou veel positieve energie proberen te sturen!

Gepost door: pelgrimpje | 03-10-10

Reageren op dit commentaar

Jij doet en denkt zoals ik, maar er is één ding dat ik voortaan ook doe, en dat is tijd maken om tot rust te komen zodat iedereen er baat bij heeft.
Weet je, altijd proberen positief te blijven heeft ook negatieve gevolgen, wat betekent dat je nog harder moet knokken en op die manier weer teveel energie verspeelt. Denk soms aan jezelf Bientje! Vertel hen dat je even rust nodig hebt. Kinderen begrijpen het misschien niet, hoeft ook niet, maar het is wel een regel die je moet inlassen om een beetje harmonie te verkrijgen. En weet je wat, er zijn niet zoveel ouders meer die zich zo bezig houden met hun kids als jij...houdt dat in je achterhoofd Bientje!

groetjes

Gepost door: maike | 08-10-10

Reageren op dit commentaar

Hey Bientje,

Je bent een supermoeder! Als je dat alles kan combineren terwijl je fibro hebt, dan spreek je al van bovennatuurlijke kwaliteiten. ;-)

En zonder dat gezinnetje van je? Ja, het zou rustiger zijn op alle vlakken, maar zou je ook een "doel" hebben? Een zingeving?

Veel minder om dan niet op te geven denk ik.

Gepost door: Angel | 10-10-10

Reageren op dit commentaar

hoi,

ik ken het gevoel, je denkt dat je een last bent voor je gezin alhoewel zij je telkens zeggen hoe goed je bent voor hen. Je moet je niet schuldig voelen hoor, want ondanks onze mankementen hebben we beide een gezinnetje waar anderen jaloers op zijn. We hebben elk een schat van een man, en heel lieve verstandige kinderen. En werken ze eens wat op je zenuwen of je gemoed dan mag je ze dat wel eens zeggen.
Als je eens bedenkt wat je allemaal kan verrichten zonder dat je je pijn moet doen, zoals luisteren naar hen, problemen helpen oplossen enz, dan mag je in je handjes klappen.
Groetjes Gina

Gepost door: Gina | 16-10-10

Reageren op dit commentaar

heej,over puberende dochters kan ik niet mee praten.Maar over fibromyalgie kan ik dat wel. Ik ben een meisje van 16 en weet sinds mijn 14 jaar dat ik fibromyalgie heb . Het begon met een sleurende pijn in de onder rug nek en schouders . maar nu twee jaar later heb ik al genoeg ondervonden dat het daar niet bij blijft . IK zou moeten revalideren maar als meisje van 16 heb je andere plichten(naar school gaan ) Wat opzich het mooiste moet zijn uit je leven ,maar met fibromyalgie is dat helemaal niet gemakkelijk . Wat fijn zou zijn is iemand die mij begrijpt en gelooft .
veel succes met de opvoeding !gr

Gepost door: elenita | 08-12-10

Reageren op dit commentaar

Oh Elenita! Zo jong nog! En wat met je ouders? Geloven of begrijpen die jou dan niet?
Steunen die jou niet?
Liefs,

Gepost door: Bientje | 08-12-10

De commentaren zijn gesloten.